سنجاقک

با کودکانمان مهربانتر باشیم..
نویسنده : سنجاقک - ساعت ۸:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۱٢/۱۸
 

اتوبوس که توی ایستگاه نگه داشت یه خانم مضطرب با یک بچه ی تقریبا یک ساله اومد بالا..

نشست روی صندلی..دخترم هم چون معمولا تو خیابون باهاش خیلی صحبت میکنند خودش با مامان بچه بود( یا نمیدونم مامان بزرگش )شروع کرد به صحبت اما اصلا گوش خانم گویا نمیشنید..بچه کوچولوی همراهش خسته شد خودشو اینوری کرد اونوری کرد رفت بالا اومد کف اتوبوس..مادرش خسته شدو ایستاد یکم نکشید بچه دوباره همون کارا رو میکرد..

یکم مامانش براش غرولند کرد باز بی تابی بچه که شروع شد مامانش دستش رو کوبید تو صورت بچه!!!!بچه محکم چسبید به مادرش بعدشم جیغ بنفشش بلند شد و پشت بندش @!)&^%$ (_&&،ۀإ@ های مادره!

درون ماجرا که باشی معصومیت بچه ها رو درک نمیکنی اما وقتی از دور چنین برخوردی رو میبینی بنظر خیلی دردناک میاد..در اینکه قدرت بدنی ما تا ده دوازده سالگی به بچه ها برتری داره شکی نیست اما بنظر من شخصیت ادمها کوچکی و بزرگی نداره.بچه ها هم با این برخورد حس حقارت دست میده حس خورد شدن ..اما یه فرق با ما بزرگترها دارن اینکه اونقدر معصومند که هرگز اثری از کینه و نفرت در وجودشون دیده نمیشه چرا که هرچقدر هم باهاشون نامهربون برخورد بشه باز محکم و محکمتر به اغوش مادر (پدر) پناه میبرند!

کاش بتونیم با کودکانمون مهربانتر باشیم..